2005

Een blank canvas

2005 - Een blank canvas

De eerste vier maanden van het jaar werden besteed aan het afbreken van de resterende bouwsels, het opbreken van de bestaande verhardingen.

Omdat de grond nog vol zit met betonblokken en ijzerwerk, werd de hulp ingeroepen van een schepkraan.

 

De werken schieten verbazend snel op.  Stilaan begin ik me af te vragen waarom ik dit niet eerder laten doen heb.

 

Niet alleen alle rommel uit de grond wordt opgegraven en afgevoerd (inclusief een nog bijna volledige negentiende-eeuwse waterput),
het terrein wordt ook geŽgaliseerd en de bedding voor de verhardingen worden klaargelegd.

 

Tot dan toe heb ik bijna alles volledig zelf gedaan, maar het aanleggen van de verhardingen, terrassen en paden, voornamelijk in oude porfierkasseien is specialistenwerk.

Alleen het aanvoeren van de kasseien is voor mij.  Na drie weken zwoegen kan ik dan ook pronken met stalen armspieren.  Daar kan geen fitness tegen op.

 

Toen wist ik het nog niet, maar dit is zo ongeveer de laatste keer dat de paardenkastanjes er echt goed uitzagen.

 

Najaar 2005.

Ik denk dat we trots mogen zijn op het resultaat !